Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania Evolocumabu w zmniejszaniu lipidów i zdarzeń sercowo-naczyniowych cd 6

Skumulowana częstość występowania zdarzeń sercowo-naczyniowych. Wśród zdarzeń sercowo-naczyniowych znalazły się: zgon, zawał mięśnia sercowego, niestabilna dławica piersiowa wymagająca hospitalizacji, rewaskularyzacja wieńcowa, udar, przejściowy atak niedokrwienny i hospitalizacja z powodu niewydolności serca. Zdarzenia sercowo-naczyniowe zgłaszano u 29 z 2976 pacjentów w grupie otrzymującej ewolokumab (1-roczna częstość występowania Kaplana-Meiera, 0,95%) oraz u 31 z 1489 pacjentów w grupie leczonej standardowo (roczna częstość występowania Kaplana-Meiera, 2,18% ). Wstawka pokazuje te same dane na rozszerzonej osi y. Wartość P obliczono za pomocą testu log-rank. Zdarzenia sercowo-naczyniowe zostały prospektywnie rozstrzygnięte w analizie rozpoznawczej (Tabela Gdy te zdarzenia były połączone w zespole wszystkich zdarzeń sercowo-naczyniowych, pacjenci z grupy evolocumab mieli znacząco niższy odsetek wszystkich zdarzeń sercowo-naczyniowych niż pacjenci w grupie standardowej terapii (szacunki Kaplana-Meiera na rok, 0,95% i 2,18% odpowiednio, współczynnik ryzyka, 0,47, 95% CI, 0,28 do 0,78, P = 0,003). Skumulowane krzywe zapadalności stopniowo rozchodziły się w czasie (ryc. Read more „Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania Evolocumabu w zmniejszaniu lipidów i zdarzeń sercowo-naczyniowych cd 6”

Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania Evolocumabu w zmniejszaniu lipidów i zdarzeń sercowo-naczyniowych cd 5

Podczas 12-tygodniowej wizyty w badaniach OSLERA, ewolokumab, w porównaniu ze standardową terapią, obniżył poziom cholesterolu LDL o 61% (95% przedział ufności [CI], 59 do 63; P <0,001), dla średniego całkowitego zmniejszenia 73 mg na decylitr do mediana 48 mg na deciliker. Dane były podobne w próbach OSLER-1 i OSLER-2 (Tabela S1 w dodatkowym dodatku). Obniżenie poziomu cholesterolu LDL za pomocą ewolokumabu było zgodne z upływem czasu (ryc. 1). Po 12 tygodniach stężenie cholesterolu LDL zmniejszyło się do 100 mg na decylitr lub mniej u 90,2% pacjentów i do 70 mg na decylitr lub mniej u 73,6% pacjentów w grupie otrzymującej ewolokumab, w porównaniu z odpowiednio 26,0% i 3,8% , w grupie standardowej terapii. W grupie otrzymującej ewolokumab, w porównaniu z grupą stosującą standardową terapię, zmiany związanych z nią miażdżycowych wskaźników lipidów były podobne do obserwowanych dla cholesterolu LDL, z redukcją o 52,0% w cholesterolu nie-HDL, 47,3% w apolipoproteinie B, łącznie 36,1% cholesterol, 12,6% w triglicerydach i 25,5% w lipoproteinach (a) (P <0,001 dla wszystkich porównań) (ryc. S2 w dodatku uzupełniającym). Read more „Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania Evolocumabu w zmniejszaniu lipidów i zdarzeń sercowo-naczyniowych cd 5”

Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania Evolocumabu w zmniejszaniu lipidów i zdarzeń sercowo-naczyniowych cd..

W oczekiwaniu na to spotkanie, dane zostały zaktualizowane o wyniki układu sercowo-naczyniowego oparte na danych orzeczonych do 21 stycznia 2015 r., Wraz z danymi demograficznymi, lipidowymi i bezpieczeństwa, które zostały oparte na oczyszczonych danych do 31 października 2014 r. Dane z prób OSLER-1 i OSLER-2 zostały połączone w jeden zestaw analiz. Dane dla pacjentów były cenzurowane na początku niekontrolowanego okresu w każdym badaniu. Pomiary lipidów zostały podsumowane za pomocą średnich lub mediany, a różnice w leczeniu zostały przetestowane przy użyciu testu sumy rang Wilcoxona bez korekty o krotność. Wykorzystaliśmy metodę Kaplana-Meiera do oszacowania skumulowanej częstości występowania zdarzenia na podstawie intencji leczenia. Bezpieczeństwo opisano w zależności od częstości występowania zdarzeń niepożądanych. Minimalna kategoria cholesterolu LDL dla pacjenta została określona na podstawie minimalnej wartości obserwowanej w randomizowanym, kontrolowanym okresie badań. Read more „Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania Evolocumabu w zmniejszaniu lipidów i zdarzeń sercowo-naczyniowych cd..”

Ambulatoryjna kontrola glikemiczna z bioniczna trzustka w cukrzycy typu 1 AD 10

Mniejsza była zmienność wokół średniej wartości poziomu glukozy w przypadku ciągłego monitorowania podczas okresu bioniczno-trzustkowego niż podczas okresu kontrolnego, szczególnie w nocy. Po automatycznej adaptacji przez bioniczną trzustkę średni poziom glukozy w ciągłym monitorowaniu był znacząco niższy w dniach od 2 do 5 niż w dniu 6 (142 – 12 vs. 169 – 31 mg na decylitr [7,9 – 0,7 vs. 9,4 – 1,7 mmol na litr], P <0,001); w okresie kontrolnym nie było znaczącej różnicy (P = 0,72). Read more „Ambulatoryjna kontrola glikemiczna z bioniczna trzustka w cukrzycy typu 1 AD 10”