Niepozadanych objawów dzialania ubocznego nie spostrzegano

Niepożądanych objawów działania ubocznego nie spostrzegano. Badanie radiologiczne żył, tzw. flebografia, ułatwia wczesne rozpoznanie zakrzepów żylnych wraz z określeniem ich siedziby i rozległości i pozwała przez to wcześnie zastosować właściwe leczenie. Ma to znaczenie zwłaszcza w przypadkach obrzęku goleni niejasnego pochodzenia. Zasada flebografii polega na zdjęciu promieniami rentgenowskimi po bezpośrednim lub pośrednim wprowadzeniu środka cieniującego do odpowiedniej żyły. Read more „Niepozadanych objawów dzialania ubocznego nie spostrzegano”

Jako srodka cieniujacego uzywa sie przetworów jodowych (uroselektanu, rerarodilu lub diodrastu) albo radioaktywnych (torotrastu)

Jako środka cieniującego używa się przetworów jodowych (uroselektanu, rerarodilu lub diodrastu) albo radioaktywnych (torotrastu). Dla flebograficznego badania goleni i uda przetwory jodowe wstrzykuje się w ilości 20 ml 35 % roztworu, a dla badania flebograficznego żył miednicy – 20 ml 50% roztworu. Badanie elektrokardiograficzne Każdy skurcz mięśnia wywołuje powstanie w nim zjawisk elektrycznych. Kurcząca się część mięśnia staje się elektroujemna, a, będąca jeszcze w spoczynku elektrododatnia. Wskutek tego powstaje różnica potencjałów pomiędzy masą mięśniową czynną a spoczywającą i w następstwie tego prąd elektryczny, zwany prądem czynnościowym, którego fala ujemna wyprzedza skurcz mięśnia o 0,03- 0,045 sekundy. Read more „Jako srodka cieniujacego uzywa sie przetworów jodowych (uroselektanu, rerarodilu lub diodrastu) albo radioaktywnych (torotrastu)”

Zdjecia wykonuje sie po wstrzyknieciu 10 ml, 20 i 30 mI tego plynu

Zdjęcia wykonuje się po wstrzyknięciu 10 ml, 20 i 30 mI tego płynu. Badanie radiologiczne obwodowych naczyń krwionośnych Prawidłowe tętnice i żyły nie zatrzymują promieni rentgenowskich i dlatego nie uwidoczniają się na ekranie. Promieniami, rentgenowskimi wykryć można tylko tętnice zwapniałe w postaci krętych, wężykowatych cieni o zarysach przeważnie przerywanych oraz złogi żylne, zwane flebolitami. Uwidocznić za pomocą promieni rentgenowskich zmiany w tętnicach, zwłaszcza ich niedrożność, można przez wprowadzenie do badanej tętnicy składnika kontrastowego w postaci lipiodolu, jadu sodowego lub abrodilu. Metoda ta nosi nazwę arteriografii. Read more „Zdjecia wykonuje sie po wstrzyknieciu 10 ml, 20 i 30 mI tego plynu”

Wysunieto wiec hipoteze istnienia dwóch osrodków cieplnych

Wysunięto więc hipotezę istnienia dwóch ośrodków cieplnych; położonych razem i podległych wyższemu ośrodkowi w ciele prążkowanym. Jeden z tych ośrodków jest przywspółczulny, drugi współczulny. Podrażnienie ośrodka współczulnego prowadzi do podniesienia się ciepłoty ciała przez zwiększenie się wytwarzania ciepła, w związku ze wzmożeniem przemiany materii, której intensywność związana jest z układem współczulnym, i przez zmniejszenie się oddawania ciepła z powodu zwężenia naczyń. Podrażnienie ośrodka przywspółczulnego wywołuje spadek ciepłoty przez zmniejszenie wytwarzania ciepła, w związku z obniżeniem się przemiany materii i zwiększeniem się oddawania ciepła przez rozszerzenie naczyń na obwodzie. Ośrodek współczulny i przywspółczulny regulacji ciepła są więc ośrodkami antagonistycznymi i wykazano je przez wprowadzenie zwierzętom różnych jadów wegetatywnych. Read more „Wysunieto wiec hipoteze istnienia dwóch osrodków cieplnych”

Odcinek od konca zalamka P do zalamka Q przebiega w linii izoelektrycznej

Odcinek od końca załamka P do załamka Q przebiega w linii izoelektrycznej. Czas trwania QRS (od początku załamka Q do końca załamka S) jest miarą przewodzenia śródkomorowego i międzykomorowego. Wynosi on średnio 0,08 sekundy. Odcinek S-T odpowiada okresowi równoważenia się sił elektromotorycznych komór. Przebiega on w linii izoelektrycznej, czasami powyżej tej linii, nie przekraczając jednak 1 mm, lub poniżej do 0,5 mm. Read more „Odcinek od konca zalamka P do zalamka Q przebiega w linii izoelektrycznej”

Zalamek T jest koncowym zalamkiem komorowym, odpowiadajacym czasowi wygasania pradów czynnosciowych w miesniach komór

Załamek T jest końcowym załamkiem komorowym, odpowiadającym czasowi wygasania prądów czynnościowych w mięśniach komór. Załamka, który by uwydatniał czynność węzła zatokowego ani załamka oznaczającego wygasanie prądów czynnościowych w przedsionkach w elektrokardiogramie człowieka nie ma. Czas trwania załamka P określa czas przewodzenia przedsionkowego, P-Q jest okresem elektrołocznym, przedsionkowym. Trwa on od początku pobudzenia elektrycznego przedsionków (P) do początku pobudzenia elektrycznego komór CQ, jest zatem miarą przewodzenia przedsionkowo komorowego. Mierzy się go cyrklem mierniczym na elektrokardiogramie od początku załamka P do początku załamka Q, a jeżeli załamek Q nie jest wykształcony, to do początku załamka R. Read more „Zalamek T jest koncowym zalamkiem komorowym, odpowiadajacym czasowi wygasania pradów czynnosciowych w miesniach komór”

W odprowadzeniach jednobiegunowych elektrode obojetna umieszcza sie w tzw. koncówce wspólnej

W odprowadzeniach jednobiegunowych elektrodę obojętną umieszcza się w tzw. końcówce wspólnej, w której potencjał równa się prawie zeru. W odprowadzeniach jednobiegunowych przedsercowych końcówką wspólną jest punkt, utworzony przez połączenie trzech elektrod kończynowych, mianowicie dwóch z przedramion i jednej z lewej goleni. Elektrodę czynną umieszcza się w tych odprowadzeniach w punktach, które podałem dla CFI, GF2, CF3, CFI, CF5 i CF6. Znakami umownymi odprowadzeń przedsercowych jednobiegunowych są, zależnie od miejsca odprowadzenia prądu: aV1, aV2, aV3 itd. Read more „W odprowadzeniach jednobiegunowych elektrode obojetna umieszcza sie w tzw. koncówce wspólnej”

Odprowadzenia przedsercowe nieraz wykrywaja zmiany w miesniu sercowym, zwlaszcza zawaly w przypadkach, w których odprowadzenia konczynowe ich nie wykrywaja

Odprowadzenia przedsercowe nieraz wykrywają zmiany w mięśniu sercowym, zwłaszcza zawały w przypadkach, w których odprowadzenia kończynowe ich nie wykrywają. Z zastosowaniem odprowadzeń przedsercowych i jednobiegunowych dokładne badanie elektrokardiograficzne obejmuje 12 elektrokardiogramów mianowicie 3 w odprowadzeniach kończynowych dwubiegunowych, 3 w kończynowych jednobiegunowych i 6 w odprowadzeniach przedsercowych. Elektrokariogram prawidłowy. Prawidłowy elektrokardiogram przedstawia się, jako linia ciągła, złożona z załamków P, Q, R, S i T oraz wstawek przebiegających w elektrokardiogramach końce synowych w linii izoelektrycznej, czyli zerowej. Linia ta jest wyrazem nieczynności elektrycznej mięśnia sercowego. Read more „Odprowadzenia przedsercowe nieraz wykrywaja zmiany w miesniu sercowym, zwlaszcza zawaly w przypadkach, w których odprowadzenia konczynowe ich nie wykrywaja”

Przyrzady te umozliwiaja zapisywanie pradów czynnosciowych serca w postaci krzywej

Przyrządy te umożliwiają zapisywanie prądów czynnościowych serca w postaci krzywej, zw. elektrokardiogramem. Kształt krzywej zależy od miejsca, z którego odprowadza się prądy, a to wskutek tego, że podłużna oś serca przebiega nie w linii pośrodkowej ciała, lecz z prawej strony od góry i tyłu ku lewej stronie w dół i ku przodowi. Odprowadzenia prądów czynnościowych serca. Odróżnia się odprowadzenia: 1) kończynowe 2) przedsercowe. Read more „Przyrzady te umozliwiaja zapisywanie pradów czynnosciowych serca w postaci krzywej”

Ryzyko raka piersi u rodzin z mutacjami w PALB2 AD 7

Gdy założono, że rodzinna wariancja wynosi 2,0, co odpowiada przybliżonemu względnemu ryzyku rodzinnym wynoszącemu 2,7, to odpowiadające średnie ryzyko raka piersi oszacowano na 34,3%. Dlatego szacunki średniej penetracji nie były wrażliwe na założenia dotyczące całkowitej wariancji rodzinnej, o ile były zgodne z obserwowanymi wzorcami rodzinnego względnego ryzyka raka piersi. Dyskusja
Ponieważ kliniczne badania genetyczne ryzyka raka piersi coraz częściej obejmują inne geny oprócz BRCA1 i BRCA2, ważne jest, aby uzyskać solidne szacunki ryzyka dla kobiet, które przenoszą mutacje powodujące utratę funkcji w genach takich jak PALB2. Oceniliśmy ryzyko zachorowania na raka piersi u nosicieli mutacji PALB2, wykorzystując dane pochodzące od 154 rodzin z 362 osobami, które miały mutacje powodujące utratę funkcji w tym genie. Read more „Ryzyko raka piersi u rodzin z mutacjami w PALB2 AD 7”