Przeciwstronna profilaktyczna mastektomia AD 3

Chociaż większość badań sugeruje wysoką satysfakcję z decyzji o poddaniu się profilaktycznej mastektomii przeciwstronnej, zabieg może szkodliwie wpłynąć na obraz ciała i seksualność. Bardziej rozległe zabiegi chirurgiczne mogą opóźnić rozpoczęcie chemioterapii uzupełniającej, a opóźnienie może być szczególnie szkodliwe dla pacjentów, którzy mają agresywne podtypy, takie jak potrójnie ujemna choroba, dla której krytyczna jest terapia ogólnoustrojowa. Aby tego uniknąć, zaleciłbym Pani Markes rozpoczyna chemioterapię w otoczeniu neoadjuwantowym. W takim przypadku dobrym pomysłem jest sekwencjonowanie chemioterapii przed zabiegiem operacyjnym, ponieważ może to również ułatwić ochronę piersi i dać pacjentowi dodatkowy czas na poddanie się testom genetycznym i rozważenie złożonego ryzyka i korzyści wynikających z jej opcji chirurgicznych. Read more „Przeciwstronna profilaktyczna mastektomia AD 3”

Uswiadomienie sobie medycyny genetycznej AD 2

Nie można skontaktować się z członkami rodziny uczestnika ze względu na warunki świadomej zgody uzyskanej w momencie rekrutacji. W związku z tym podmiot jest narażony na realną krzywdę. Złożoność mozaiki bizantyjskiej podejścia do zwrotu wyników często nie służy badaczom, a my popieramy wysiłki, aby proces był mniej zawiły. Oczywiste jest, że potrzebne są dalsze badania w celu określenia, które z produktów genowych i mechanizmów molekularnych, które są implikowane przez sekwencjonowanie i badania asocjacji genomewidu, są dobrym celem eksperymentalnych interwencji. Read more „Uswiadomienie sobie medycyny genetycznej AD 2”

Profilaktyka przeciwzakrzepowa po artroskopii kolana AD 3

Badania POT-KAST i profilaktyka zakrzepicy po gipsie dolnym (POT-CAST) to wysokiej jakości, wieloośrodkowe, pragmatyczne, randomizowane, otwarte badania kliniczne, w których pooperacyjną profilaktykę przeciwzakrzepową z heparyną drobnocząsteczkową przez 8 dni porównano z brakiem pooperacyjnej profilaktyki przeciwzakrzepowej u pacjentów poddawanych artroskopii kolana, a zastosowanie przedłużonej profilaktyki przeciwzakrzepowej porównano z brakiem profilaktyki na czas odlewania dolnej partii nóg. Są to największe randomizowane badania, które dotychczas zajmowały się zagadnieniem profilaktyki przeciwzakrzepowej u pacjentów po artroskopii kolana lub odlewie z dolną partią. W badaniu POT-KAST pacjenci przeszli artroskopię kolana dla różnych wskazań; 77% miało meniscektomię. Należy zauważyć, że 19 do 23% pacjentów w badaniu POT-KAST było otyłych, a 12% miało rodzinną historię VTE u krewnych pierwszego stopnia – cechy podobne do tej u Pani Benson. Po 3 miesiącach nie stwierdzono istotnych różnic w częstości występowania objawowej ŻChZZ (ryzyko względne, 1,6; przedział ufności 95% [CI], 0,4 do 6,8), duże krwawienie (względne ryzyko, 1,0; 95% CI, 0,1 do 15,7) lub istotne klinicznie krwawienie (ryzyko względne, 0,3; 95% CI, od 0 do 3,1). Najbardziej znaczącą cechą tego badania, która odróżnia ją od wcześniejszych badań, jest to, że badacze uwzględnili tylko objawowe VTE w ich wynikach i nie wykonywali rutynowo ultrasonografii w celu oceny bezobjawowych zakrzepów. Ponieważ ostatecznym celem terapeutycznym pooperacyjnej profilaktyki przeciwzakrzepowej jest zapobieganie klinicznej VTE, która może wpływać na zachorowalność i śmiertelność, ta miara wyniku podkreśla wyniki, które są ważne dla pacjentów, co pozwala na dokładniejsze oszacowanie rzeczywistych zagrożeń i korzyści profilaktyki przeciwzakrzepowej. Pani Benson jest pacjentką, która kwalifikowałaby się do badania POT-KAS T, więc rozsądne jest zastosowanie wyników badania w decydowaniu o jej indywidualnym leczeniu. Próba POT-KAST potwierdziła, że wśród pacjentów poddawanych zabiegowi artroskopii stawu kolanowego występuje mała klinicznie istotna zakrzepica żył głębokich. Niedogodności, koszty i ryzyko krwawienia związane z profilaktyką przeciwzakrzepową nie są równoważone przez wyraźną korzyść terapeutyczną. Zamiast tego, Pani Benson powinna zostać zachęcona do ambulatoria wcześnie po operacji i powinna być edukowana na temat objawów żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej.
Formularze ujawnień dostarczone przez autora są dostępne wraz z pełnym tekstem tego artykułu pod adresem.
Author Affiliations
Z Wydziału Hematologii i Onkologii, University of Florida, Gainesville.

Głosowanie
Materiał uzupełniający
[podobne: wypełnienie kompozytowe cena, usg narządu ruchu, ginekolog na nfz gdańsk ]

Kontrola cisnienia krwi AD 3

SPRINT to wysokiej jakości, duży proces, który został dobrze zaplanowany i wykonany; w związku z tym wyników nie można lekceważyć. Nawet w przypadku około 50% grupy intensywnej terapii SPRINT, która nie osiągnęła docelowej wartości ciśnienia skurczowego poniżej 120 mm Hg, wskaźniki śmiertelnych i niezakończonych zgonem zdarzeń sercowo-naczyniowych i zgonów z jakiejkolwiek przyczyny były istotnie niższe wśród uczestników intensywnej terapii. w grupie terapeutycznej niż w grupie leczonej standardowo. Chociaż wystąpiło więcej poważnych zdarzeń niepożądanych, takich jak niedociśnienie, omdlenia oraz nieprawidłowości w nerkach i elektrolitach w grupie z niższym docelowym ciśnieniem krwi, ogólne wskaźniki nie różniły się istotnie od tych w grupie leczonej standardem. Read more „Kontrola cisnienia krwi AD 3”

Ambulatoryjna kontrola glikemiczna z bioniczna trzustka w cukrzycy typu 1 AD 7

Podczas pierwszych 24 godzin badania, bioniczna trzustka automatycznie przeszła większość adaptacji. Panel B pokazuje łączny poziom glukozy w nocy u dorosłych. Panele C i D wykazują analogiczne wyniki dla 32 pacjentów w badaniu młodzieży. We wszystkich panelach zacienione obszary odpowiadają poziomowi glukozy poniżej 50 mg na decylitr (różowy), 70 do 120 mg na decylitr (zielony) i 121 do 180 mg na decylitr (niebieski). Read more „Ambulatoryjna kontrola glikemiczna z bioniczna trzustka w cukrzycy typu 1 AD 7”

Ambulatoryjna kontrola glikemiczna z bioniczna trzustka w cukrzycy typu 1 AD 9

Spośród 9 pacjentów, u których średni poziom glukozy w ciągłym monitorowaniu wynosił poniżej 154 mg na decylitr w okresie kontrolnym, nie było znaczącej różnicy między okresem bioniczno-trzustkowym a okresem kontrolnym ani w średniej całkowitej dziennej dawce insuliny (P = 0,23 ) lub poziom glukozy w ciągłym monitorowaniu (P = 0,12). Wśród pozostałych 11 pacjentów średnia całkowita dzienna dawka insuliny była o 50% większa w okresie bioniczno-trzustkowym niż w okresie kontrolnym (P = 0,001); jednak poziom glukozy w ciągłym monitorowaniu był znacząco niższy w okresie bioniczno-trzustkowym niż w okresie kontrolnym (139 vs. 180 mg na decylitr [7,7 vs. 10,0 mmol na litr], P <0,001). Read more „Ambulatoryjna kontrola glikemiczna z bioniczna trzustka w cukrzycy typu 1 AD 9”

Ambulatoryjna kontrola glikemiczna z bioniczna trzustka w cukrzycy typu 1 AD 8

Przerywana czerwona linia wskazuje średni próg glukozy wynoszący 154 mg na decylitr, co odpowiada poziomowi hemoglobiny glikowanej 7%, górnej granicy celu terapeutycznego dla dorosłych, jak to zostało określone przez American Diabetes Association. Cel ten został osiągnięty u wszystkich pacjentów w okresie bioniczno-trzustkowym. Panel B pokazuje podobny rozkład dla każdej z nastolatków, z punktem odcięcia dla średniego poziomu glukozy 168 mg na decylitr, co odpowiada poziomowi hemoglobiny glikowanej 7,5%, jak zalecono dla nastolatków. Jedyny pacjent, u którego ten poziom nie był osiągany w dniach 2 do 5, miał średni poziom glukozy 148 mg na decylitr w dniach od 3 do 5. Read more „Ambulatoryjna kontrola glikemiczna z bioniczna trzustka w cukrzycy typu 1 AD 8”

Ambulatoryjna kontrola glikemiczna z bioniczna trzustka w cukrzycy typu 1 AD 5

Wstępnie określone wyniki leczenia w badaniu młodzieży były średnią z zaplanowanych poziomów glukozy w osoczu i średniego odsetka czasu, w którym te poziomy były niższe niż 70 mg na decylitr podczas okresu bioniczno-trzustkowego i okresu kontrolnego. Wcześniejsze drugorzędne wyniki zarówno w badaniach dla dorosłych, jak i młodzieży obejmowały liczbę interwencji węglowodanowych w przypadku epizodów hipoglikemii, średni poziom glukozy mierzony za pomocą ciągłego monitorowania glikemii, czas w klinicznie istotnych zakresach glukozy i ułamek pacjentów ze średnim stężeniem glukozy. poziom glukozy zgodny z celami terapeutycznymi wydanymi przez American Diabetes Association
Ze względu na adaptacyjny charakter bionicznej trzustki, spodziewaliśmy się, że wyniki w dniach 2 do 5 będą bardziej reprezentatywne dla zachowania systemu niż w dniu 1. Z tego powodu wcześniej zaplanowaliśmy analizy porównujące dzień z dniami od 2 do 5 i porównaliśmy okresy bioniczno-trzustkowe i okresy kontrolne w dniach od 2 do 5. Read more „Ambulatoryjna kontrola glikemiczna z bioniczna trzustka w cukrzycy typu 1 AD 5”

Ambulatoryjna kontrola glikemiczna z bioniczna trzustka w cukrzycy typu 1 AD 6

Poziom glukozy w osoczu wynosi poniżej 70 mg na decylitr 4,8% czasu i poniżej 60 mg na decylitr 2,3% czasu. Średni poziom glukozy w osoczu w ciągu nocy wynosi 125 mg na decylitr (zakres od 97 do 169) (6,9 mmol na litr [zakres od 5,4 do 9,4]), przy poziomach glukozy w osoczu poniżej 70 mg na decylitr 4.0% czasu i poniżej 60 mg na decylitera o 1,7% czasu. Podczas 100-osobodniowych dni (5 dni u 20 pacjentów) w okresie bioniczno-trzustkowym stwierdzono 43 interakcje węglowodanowe w przypadku hipoglikemii (1 co 2,3 dnia) w porównaniu z 68 interwencjami zgłaszanymi przez pacjentów w okresie kontrolnym (1 1,5 dnia) (P = 0,15). Poziomy glukozy w monitorowaniu ciągłym
Ryc. Read more „Ambulatoryjna kontrola glikemiczna z bioniczna trzustka w cukrzycy typu 1 AD 6”

Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania Evolocumabu w zmniejszaniu lipidów i zdarzeń sercowo-naczyniowych cd 7

Ponadto inhibitory PCSK9 mają taki sam ostateczny mechanizm redukcji LDL jak statyny – mianowicie, poprzez zwiększenie aktywności receptora LDL na powierzchni hepatocytów, 8 sugerując, że inhibitory PCSK9 powinny podobnie mieć korzystny wpływ na wyniki sercowo-naczyniowe. Dodatkowe wsparcie dla potencjału hamowania PCSK9 w zmniejszaniu zdarzeń sercowo-naczyniowych wynika z obserwacji, że utrata funkcji wariantów genetycznych prowadząca do zmniejszenia aktywności PCSK9 wiązała się ze znacznie niższym czasem trwania zdarzeń sercowo-naczyniowych.31 Tak więc zmniejszenie częstości incydentów sercowo-naczyniowych. obserwowane w badaniach OSLERA w pierwszym roku terapii evolocumabem, mimo że analiza była zarówno odkrywcza, jak i oparta na stosunkowo niewielkiej liczbie zdarzeń, jest zgodne z dużą redukcją poziomów cholesterolu LDL, mechanizmu działania i genetycznego dane. Wyniki dalszych badań dotyczących sercowo-naczyniowych z zastosowaniem hamowania PCSK9 u osób z podwyższonym ryzykiem (NUR01764633) to ciągłe badanie, które ma na celu ostateczną ocenę korzyści sercowo-naczyniowych wywołanych przez ewolokumab. Badanie FOURIER jest randomizowanym, kontrolowanym placebo badaniem z udziałem 27 500 pacjentów wysokiego ryzyka z chorobą sercowo-naczyniową, którzy otrzymują terapię w tle; pierwszorzędowym punktem końcowym jest zespół zgonów z przyczyn sercowo-naczyniowych, zawał mięśnia sercowego, hospitalizacja z powodu niestabilnej dławicy piersiowej, udaru lub rewaskularyzacji wieńcowej.32 Podobne próby alirokumabu i bococizumabu w celu oceny wyników sercowo-naczyniowych są w toku (NCT01663402, NCT01975376 i NCT01975389) .33- 35
Na uwagę zasługuje kilka ograniczeń dotyczących badań. Po pierwsze, otwarty projekt testów mógł mieć wpływ na zgłaszanie zdarzeń, zarówno sercowo-naczyniowych, jak i bezpieczeństwa. Kwestia ta szczególnie dotyczyłaby rewaskularyzacji wieńcowej, pojedynczego najczęściej zgłaszanego zdarzenia sercowo-naczyniowego, ponieważ na decyzję o wykonaniu tej procedury mógł wpłynąć znajomość przydzielania leczenia. Read more „Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania Evolocumabu w zmniejszaniu lipidów i zdarzeń sercowo-naczyniowych cd 7”