Obraz kliniczny i anatomopatologiczny

Obraz kliniczny i anatomopatologiczny opisali liczni autorowie polscy, jak: Pieniążek, (urasz, Zalewski, Szmurlo, Baurosuicz, Pachoński, Nowicki, Erbrich, Lehm, Lasleieuncz, Dobrzański, Szumoiuslei, Zuberbier i inni. Pod względem anatomo-patologicznym przechodzi tkanka twardzielowa ziarninowa proces organizacji, którego ostatnią postacią jest tkanka łączna włóknista, czyli bliznowata. Właściwa tkanka twardzielowa występuje pod postacią nacieków, pod postacią małych guzków lub większych jak groch lub fasola lub też pod postacią rozległych, wałowatych nacieczeń, wystających ponad powierzchnię błony śluzowej. Nacieki te mają gładką lub guzkowatą powierzchnię, różowo-szare zabarwienie i łatwo krwawią wskutek dotyku. Drobnowiciowo mają one budowę charakterystyczną dla twardzieli i różną w zależności od okresu twardzieli. Read more „Obraz kliniczny i anatomopatologiczny”

Rózne stany czynnosci naczyn odgrywaj a wiec zasadnicza role w oddawaniu ciepla

Różne stany czynności naczyń odgrywaj ą więc zasadniczą rolę w oddawaniu ciepła. Wiemy np. , że zimno działając na skórę powoduje zblednięcie skóry z powodu skurczu naczyń, gorąco zaś zaczerwienienie jako wyraz rozszerzenia naczyń. Zwężenie lub rozszerzenie naczyń dochodzi do skutku albo przez bezpośrednie działanie zimna lub ciepła na elementy kurczliwe ścianki naczyń, albo na drodze nerwowej jako tzw. odruch osiowy. Read more „Rózne stany czynnosci naczyn odgrywaj a wiec zasadnicza role w oddawaniu ciepla”