Zdjecia wykonuje sie po wstrzyknieciu 10 ml, 20 i 30 mI tego plynu

Zdjęcia wykonuje się po wstrzyknięciu 10 ml, 20 i 30 mI tego płynu. Badanie radiologiczne obwodowych naczyń krwionośnych Prawidłowe tętnice i żyły nie zatrzymują promieni rentgenowskich i dlatego nie uwidoczniają się na ekranie. Promieniami, rentgenowskimi wykryć można tylko tętnice zwapniałe w postaci krętych, wężykowatych cieni o zarysach przeważnie przerywanych oraz złogi żylne, zwane flebolitami. Uwidocznić za pomocą promieni rentgenowskich zmiany w tętnicach, zwłaszcza ich niedrożność, można przez wprowadzenie do badanej tętnicy składnika kontrastowego w postaci lipiodolu, jadu sodowego lub abrodilu. Metoda ta nosi nazwę arteriografii. Read more „Zdjecia wykonuje sie po wstrzyknieciu 10 ml, 20 i 30 mI tego plynu”

Przyrzady te umozliwiaja zapisywanie pradów czynnosciowych serca w postaci krzywej

Przyrządy te umożliwiają zapisywanie prądów czynnościowych serca w postaci krzywej, zw. elektrokardiogramem. Kształt krzywej zależy od miejsca, z którego odprowadza się prądy, a to wskutek tego, że podłużna oś serca przebiega nie w linii pośrodkowej ciała, lecz z prawej strony od góry i tyłu ku lewej stronie w dół i ku przodowi. Odprowadzenia prądów czynnościowych serca. Odróżnia się odprowadzenia: 1) kończynowe 2) przedsercowe. Read more „Przyrzady te umozliwiaja zapisywanie pradów czynnosciowych serca w postaci krzywej”

W odprowadzeniach jednobiegunowych elektrode obojetna umieszcza sie w tzw. koncówce wspólnej

W odprowadzeniach jednobiegunowych elektrodę obojętną umieszcza się w tzw. końcówce wspólnej, w której potencjał równa się prawie zeru. W odprowadzeniach jednobiegunowych przedsercowych końcówką wspólną jest punkt, utworzony przez połączenie trzech elektrod kończynowych, mianowicie dwóch z przedramion i jednej z lewej goleni. Elektrodę czynną umieszcza się w tych odprowadzeniach w punktach, które podałem dla CFI, GF2, CF3, CFI, CF5 i CF6. Znakami umownymi odprowadzeń przedsercowych jednobiegunowych są, zależnie od miejsca odprowadzenia prądu: aV1, aV2, aV3 itd. Read more „W odprowadzeniach jednobiegunowych elektrode obojetna umieszcza sie w tzw. koncówce wspólnej”

Zaleznie od polozenia osi elektrycznej serca odróznia sie trzy typy elektrokardiogramu

Zależnie od położenia osi elektrycznej serca odróżnia się trzy typy elektrokardiogramu. Typ u osób w wieku od 25 do 30 roku życia o prawidłowej budowie w czasie niegłębokiego- oddychania stwierdza się typ zgodny o cechach następujących: 1) załamek P w odprowadzeniach I, II i III jest dodatni, tzn. skierowany ku górze, w odprowadzeniu w mały, często ledwie zaznaczony, ujemny lub wcale go nie ma 2) załamki R i T są w odprowadzeniach l, II, III i IV dodatnie załamek R jest najwyższy w odprowadzeniu II, jego wielkość równa się sumie wielkości załamków RI i RIII pod warunkiem, że badanie przeprowadzono we wszystkich 3 odprowadzeniach jednolicie w odprowadzaniu IV jest wysoki 3) załamek Q w odprowadzeniach I, II, III i IV znajduje się poniżej linii izoelektrycznej jest nieduży, często go wcale nie ma 4) załamek S w odprowadzeniach I, II i III jest ujemny, często niewidoczny w odprowadzeniu IV także ujemny, głębokości od 0,7 do 1 mV 5) załamek T w o dprowadzeniach I, II, III i IV jest dodatni, szeroki, czasami jednak w odprowadzeniu III bywa ujemny, przynajmniej w dwóch odprowadzeniach kończynowych jest on wyższy niż załamek P 6) wysokość załamka P, największa w odprowadzeniu II, nie przekracza 0,25 mV przy wychyleniu wzorcowym 1 mV równym 10 mm; wysokość załamka Q wynosi 0-0,25 m V; wysokość załamka R. wynosi 0,5-1,5 mV; wysokość załamka S wynosi 0-0,5 mV; wysokość załamka T wynosi 0,25-0,6 mV, w odprowadzeniu IV 0,7 u mężczyzn i 0,55 u kobiet. Załamek R jest najwyższym załamkiem w zespole QRS i dlatego zwie się go załamkiem komorowym głównym. Read more „Zaleznie od polozenia osi elektrycznej serca odróznia sie trzy typy elektrokardiogramu”