Wysunieto wiec hipoteze istnienia dwóch osrodków cieplnych

Wysunięto więc hipotezę istnienia dwóch ośrodków cieplnych; położonych razem i podległych wyższemu ośrodkowi w ciele prążkowanym. Jeden z tych ośrodków jest przywspółczulny, drugi współczulny. Podrażnienie ośrodka współczulnego prowadzi do podniesienia się ciepłoty ciała przez zwiększenie się wytwarzania ciepła, w związku ze wzmożeniem przemiany materii, której intensywność związana jest z układem współczulnym, i przez zmniejszenie się oddawania ciepła z powodu zwężenia naczyń. Podrażnienie ośrodka przywspółczulnego wywołuje spadek ciepłoty przez zmniejszenie wytwarzania ciepła, w związku z obniżeniem się przemiany materii i zwiększeniem się oddawania ciepła przez rozszerzenie naczyń na obwodzie. Ośrodek współczulny i przywspółczulny regulacji ciepła są więc ośrodkami antagonistycznymi i wykazano je przez wprowadzenie zwierzętom różnych jadów wegetatywnych. Read more „Wysunieto wiec hipoteze istnienia dwóch osrodków cieplnych”

Zdjecia wykonuje sie po wstrzyknieciu 10 ml, 20 i 30 mI tego plynu

Zdjęcia wykonuje się po wstrzyknięciu 10 ml, 20 i 30 mI tego płynu. Badanie radiologiczne obwodowych naczyń krwionośnych Prawidłowe tętnice i żyły nie zatrzymują promieni rentgenowskich i dlatego nie uwidoczniają się na ekranie. Promieniami, rentgenowskimi wykryć można tylko tętnice zwapniałe w postaci krętych, wężykowatych cieni o zarysach przeważnie przerywanych oraz złogi żylne, zwane flebolitami. Uwidocznić za pomocą promieni rentgenowskich zmiany w tętnicach, zwłaszcza ich niedrożność, można przez wprowadzenie do badanej tętnicy składnika kontrastowego w postaci lipiodolu, jadu sodowego lub abrodilu. Metoda ta nosi nazwę arteriografii. Read more „Zdjecia wykonuje sie po wstrzyknieciu 10 ml, 20 i 30 mI tego plynu”

W odprowadzeniach przedsercowych dwubiegunowych elektroda czynna znajduje sie na jednym z miejsc klatki piersiowej w okolicy serca, a obojetna na lewej goleni

W odprowadzeniach przedsercowych dwubiegunowych elektroda czynna znajduje się na jednym z miejsc klatki piersiowej w okolicy serca, a obojętna na lewej goleni. Odróżnia się: 1) odprowadzenie IV czyli przednio-dolne elektroda czynna w miejscu uderzenia koniuszkowego 2) CF, elektroda czynna w prawym czwartym międzyżebrzu tuż przy brzegu mostka 3) CF 2 elektroda, czynna w lewym czwartym międzyżebrzu tuż przy mostku 4) CF3 elektroda czynna w lewej linii przymostkowej w tym międzyżebrzu w którym znajduje się uderzenie koniuszkowe 5) CF 4 elektroda czynna na zewnętrznej granicy uderzenia koniuszkowego stwierdzonej obmacywaniem a w razie niewyczuwalności uderzenia opukiwaniem jeżeli uderzenia koniuszkowego nie stwierdza się obmacywaniem i opukiwaniem, elektrodę umieszcza się w V międzyżebrzu tuż na zewnątrz od lewej linii środkowej obojczykowej 6) CFS elektroda czynna w lewej przedniej linii pachowej na poziomie uderzenia koniuszkowego 7) CF6 elektroda czynna w lew ej środkowej linii pachowej na poziomie uderzenia koniuszkowego. Jak z tego widać, miejsca elektrody czynnej w odprowadzeniu CFI i CF2 są stałe, pozostałych zaś odprowadzeń zależą od poziomu, na którym znajduje się uderzenie koniuszkowe, jeżeli zewnętrzna granica uderzenia koniuszkowego znajduje się w lewej linii środkowej obojczykowej, to elektrokardiogramy w odprowadzeniu IV F i CF4 są identyczne. Rzadziej umieszcza się elektrodę czynną w odprowadzeniach przedsercowych na prawym ramieniu. Są to wtedy odprowadzenia CRI, CR2, CR3, CR4, CR5 i CRG. Read more „W odprowadzeniach przedsercowych dwubiegunowych elektroda czynna znajduje sie na jednym z miejsc klatki piersiowej w okolicy serca, a obojetna na lewej goleni”

Zalamek T jest koncowym zalamkiem komorowym, odpowiadajacym czasowi wygasania pradów czynnosciowych w miesniach komór

Załamek T jest końcowym załamkiem komorowym, odpowiadającym czasowi wygasania prądów czynnościowych w mięśniach komór. Załamka, który by uwydatniał czynność węzła zatokowego ani załamka oznaczającego wygasanie prądów czynnościowych w przedsionkach w elektrokardiogramie człowieka nie ma. Czas trwania załamka P określa czas przewodzenia przedsionkowego, P-Q jest okresem elektrołocznym, przedsionkowym. Trwa on od początku pobudzenia elektrycznego przedsionków (P) do początku pobudzenia elektrycznego komór CQ, jest zatem miarą przewodzenia przedsionkowo komorowego. Mierzy się go cyrklem mierniczym na elektrokardiogramie od początku załamka P do początku załamka Q, a jeżeli załamek Q nie jest wykształcony, to do początku załamka R. Read more „Zalamek T jest koncowym zalamkiem komorowym, odpowiadajacym czasowi wygasania pradów czynnosciowych w miesniach komór”