Leczenie ostrej białaczki limfoblastycznej u dzieci bez napromieniania czaszkowego ad 6

W porównaniu z innymi zmiennymi, tylko status CNS-3 lub traumatyczne nakłucie lędźwiowe z komórkami blastycznymi i minimalna choroba resztkowa wynosząca 1% lub więcej pod koniec indukcji były niezależnie związane z gorszym przeżyciem bez zdarzeń (Tabela 2). Cechy niezależne związane z izolowanym nawrotem OUN obejmowały T-komórkę ALL, czarną rasę, t (1; 19) (TCF3-PBX1) i jakiekolwiek zaangażowanie OUN (tj. CNS-2, CNS-3 lub traumatyczne nakłucie lędźwiowe z komórkami blastycznymi ) (Tabela 2). Toksyczność
Tabela 3. Tabela 3. Wybrane toksyczne efekty leczenia. Tabela 3 podsumowuje odnośne skutki toksyczne leczenia. Skumulowane ryzyko zgonu w wyniku działania toksycznego podczas chemioterapii wynosiło 1,4% (95% CI, 0,4 do 2,4). Pacjenci z ALL z komórek T mieli wyższe ryzyko wystąpienia drgawek niż pacjenci z prekursorem komórek B ALL. Martwica kości, zakrzepica i hiperglikemia występowały częściej u pacjentów z grupy standardowego ryzyka i grupy wysokiego ryzyka, którzy otrzymywali większe dawki deksametazonu i asparaginazy niż grupa niskiego ryzyka. Wiek ponad 10 lat był niezależnie związany ze zwiększonym ryzykiem ciężkich zakażeń, martwicy kości, hiperglikemii i zakrzepicy.
Dyskusja
Wskaźnik przeżycia 5-letniego w badaniu Total Therapy XV wyniósł 93,5%, co jest lepsze od wyników wszystkich dotychczasowych badań głównych.1-33,13,20-27. Wynik ten jest także korzystny w porównaniu z ostatnim wynikiem (87,5% ) zgłoszonych w ramach programu nadzoru, epidemiologii i końcowych wyników dla pacjentów w wieku poniżej 15 lat leczonych w latach 2000-2004.28 5-letnie wskaźniki przeżycia wynoszące 97,7% dla ryzyka standardowego dla Narodowego Instytutu Raka (NCI) i 89,7% dla Szczególnie obiecujący okazał się NCI wysokiego ryzyka prekursor komórek B ALL. Nasze badanie wykazało, że wraz z nasileniem chemioterapii układowej i dooponowej profilaktyczne napromienianie czaszki można całkowicie pominąć, nie naruszając całkowitego przeżycia. Rzeczywiście, 71 pacjentów, którzy spełnili poprzednie kryteria otrzymywania profilaktycznego napromieniania czaszkowego, wypadło znacznie lepiej niż 56 historycznych kontroli. [13] Ponieważ etopozyd i napromienianie zostały podane tylko małej podgrupie pacjentów, którzy przeszli hematopoetyczny przeszczep komórek macierzystych, spodziewamy się bardzo niski odsetek nowotworów wywoływanych terapią. Ekstrapolując na podstawie długotrwałych wyników badań, 1-3,20-26, przewidujemy, że u 5 do 10 lat po rozpoznaniu wystąpią poważne zdarzenia niepożądane u nie więcej niż 4% pacjentów, a ten protokół leczenia powinien dawać 10- rok przeżycia, a być może wskaźnik wyleczenia, wynoszący 90% .5
Ten poprawiony wynik przypisujemy włączeniu skutecznych składników leczenia z wcześniejszych badań klinicznych, 1-3,13,20-26 w połączeniu z rygorystyczną klasyfikacją ryzyka opartą na minimalnej chorobie resztkowej i dostosowaniu dawki zgodnie z charakterystyką farmakogenetyczną i farmakodynamiczną. Zwiększyliśmy dawkę metotreksatu u pacjentów z T-komórką ALL lub t (1; 19) (TCF3-PBX1) ALL, ponieważ blasty w tych podtypach akumulują poliglutaminian metotreksatu rzadziej niż blasty w innych podtypach.29 Rzeczywiście, wysokie dawki metotreksat wiąże się z lepszym wynikiem u pacjentów z ALL T-komórkowym 30, podczas gdy względnie niższe dawki wydają się wystarczające dla osób z prekursorem komórek B niskiego ryzyka. All.31 Docelowo stosowaliśmy dawki metotreksatu (strategia, która poprawiła wyniki leczenia). w naszym poprzednim badaniu31) i przeprowadziliśmy dwa kursy leczenia reindukcyjnego, które okazały się korzystne dla pacjentów z umiarkowanym ryzykiem ALL.32
Wzmocniono leczenie asparaginazą, ponieważ takie podejście poprawiło wyniki w poprzednich badaniach.2,33 U pacjentów z nadwrażliwością na natywną asparaginazę Escherichia coli, asparaginazę erwinię zastąpiono wysokimi i częstymi dawkami, ponieważ niedostateczna dawka tego leku prowadziła do gorszych Wynik.34 Ponieważ stosowaliśmy stosunkowo wysoką dawkę merkaptopuryny, prospektywnie zidentyfikowaliśmy pacjentów z odziedziczonym niedoborem metylotransferazy tiopuryny i zmniejszaliśmy dawkę merkaptopuryny, aby uniknąć efektów toksycznych.17 Regularnie monitorowaliśmy poziomy nukleotydów tioguaniny w celu oceny leczenia merkaptopuryną i podawano dożylnie metotreksat w celu zapewnienia zgodności
[hasła pokrewne: Upadłość transgraniczna, wagi apteczne, dinoprost ]

Powiązane tematy z artykułem: dinoprost Upadłość transgraniczna wagi apteczne